دعای شانزدهم صحیفه سجّادیه از دعاهای امام سجّاد علیه السّلام که هنگام طلب عفو و مغفرت الهی آن را میخواند. حضرت سجّاد علیه السّلام در این دعا، خدا و اوصافش را معرفی میکند و کاستیهای خودش در برابر پرودرگار را میشمارد. آن حضرت در این دعا همچنین به سبقت گرفتن رحمت از غضب الهی، بردباری خدا در مواخذه بندگان و چگونگى گسترش نظام هستى از مبدأ علم و رحمت الهى اشاره کرده است. در این دعا جهل و نادانى ريشه گناه معرفی شده و با توسل به اسماى الهى برای رفع گرفتاری و آمرزش گناهان از خداوند طلب یاری میشود. ________________ آموزهها: موضوع اصلی دعای شانزدهم صحیفه سجّادیه، دعا براى طلب عفو و آمرزش گناهان است. امام سجّاد علیه السّلام در این دعا برای جلب رحمت الهی، بيشتر از فقر ذاتى بنده و بینیازی مطلق و فضل و كرم خداوند سخن میگوید. آموزههای دعای شانزدهم در ۳۴ فراز به شرح ذیل است: یاری خواستن گناهکاران از رحمت الهی توسّل به اسم متناسب از اسماى الهى برای رفع گرفتاری پناه بیچارگان به یادآوری احسان الهی گریه خطاکاران از بیم عذاب الهی وسعت ر
ویدبید